Tweakblog van Anoniem: 294494

Right, oranje is mooi, het leven is zwaar en een blog is voor lozers, Coltrui, Wiethoofd, Bubbles, WeeJeWel, CodeCaster en YellowOnline. Pas ik prima tussen dus.

Afijn, ik had vanavond een reservering staat bij een pittoresk Italiaans tentje. Hoewel, pittoresk; de eigenaar is een gezonde Hollandse jongen, de serveersters zijn lang en blond en ze doen ook gewoon een patatje 'met'. Ze serveren dan wel pasta's, pizza's en ander Italiaans grut, maar op de vlag die de gevel siert na, is er vrij weinig overgebleven van Italië. Laat ik er voor het gemak een restaurant met Italiaanse invloeden van maken. Het klinkt nog steeds positief en is nog waarheidsgetrouw ook.

Gezien mijn mede eter het af liet weten, ben ik zo vriendelijk geweest om netjes de reservering te 'cancelen'. En nu we het toch over mijn 'mede eter' hebben, de reden waarom er afgezegd werd is mij een raadsel. Het geval wil namelijk, dat haar grootouders het gepresteerd hebben om - vul hier een getal in van twee cijfers, en minimaal boven de 50 - jaar geleden de boot in te zijn gegaan. Om dat heugelijke feit te vieren, moet er een zogenaamde boog geplaatst worden. Wat bezielt je dan?! Laat mij het je uitleggen.

Allereerst word er weekenden over en weer gemaild, met de vraag 'wat we toch eens met z'n allen voor toffe verassing voor opa en oma moeten maken'. Een stevige mailbom en hevige scheldkanonnades later van geïrriteerde familieleden later over overvolle postvakken in, kom je samen tot de conclusie dat zo'n boog toch wel een leuk idee is. Een overijverige neef gaat de coniferen snoeien en bewaard het knipsel. Een oom heeft nog wel een boogje liggen van een eerder jubileum en een vage nicht ritselt op de valreep nog een stuk of 20 verlepte roze rozen - vermoedelijk bedoelt als rood, maar ze waren extra goedkoop wegens een kleine genetische afwijking. De avond voor het lustrum pakt tante Co nog snel een oud laken en twee oude markeerstiften om nog een leuk spandoekje te maken. Verder dan: "Gefeliciteerd met jullie jubileum!" en "Toeter voor een gratis taartje!" komt ze niet, maar het gaat om het idee. Toch?

Hoe is het mogelijk om iemand meer voor schut te zetten met zo'n lullig boogje. Het zijn je grootouders. Hoe je het ook wend of keert, zijn ze deels verantwoordelijk voor jou geklooi op deze aardkloot, en daar mag je ze wel eens fatsoenlijk voor bedanken. En dat doe je niet met het snoeisel van de coniferen van de buren, rozen die voor rood moeten doorgaan en 95 toeterende auto's door hun straat.

Ik dwaal af, bellen dus.

Dame: Goedemiddag, Restaurant met Italiaanse invloeden.
Gish: Goedemiddag, met Martijn. Ik wil graag mijn reservering van vanavond annuleren. Kan dat?
Dame: Wat jammer om te horen meneer, maar dat kan ik voor u in orde maken.
Gish: Zeg alsjeblieft geen u tegen mij, dan voel ik mij zo oud, en de avond is nog jong. Sterker nog, deze is nog niet eens begonnen.
Dame: Aha, oké, prima.
Stilte.
Stilte.
Stilte.
Was u van plan nog een andere keer terug te komen?
Gish: Je mag wel je zeggen hoor. Maar, misschien wel, dat kan ik je nog niet meteen vertellen.
Stilte.
Stilte.
...
Dame: Oké. Maar ik kan dus nog geen nieuwe datum voor u noteren?
Gish: Nee, nog niet. Maar als ik een nieuwe weet, dan hoor je dat uiteraard van me.
Dame: Jammer meneer. Ik hoop u graag binnenkort alsnog in ons restaurant met Italiaanse invloeden te zien!
Gish: Wie weet. Prettige avond gewenst.
Dame: Dank u meneer, ik wens u hetzelfde!

Ik wil absoluut niet vervelend worden, maar uit dit gesprek zijn drie dingen op te maken: De zeer vriendelijke Hollandse dame kan prima horen, ze heeft gevoel voor drama en heeft vermoedelijk als propper gewerkt op Ibiza.

Wat is er mis met een simpel "Ah, dat is jammer, ik zal je reservering ongedaan maken. Mocht je alsnog een keer langs willen komen, dan ben je natuurlijk van harte welkom!"?